حالا چی شد که اینطوری شد که بنویسیم از نو بماند اما قبل از هرکاری با حضور مجددمان در نت آمدیم و رفتیم تمامی سوابق نتی مان را تا جایی که ذهنمان یاریمان کرد دیلیت کردیم که نکند شاید در آینده کسی که قرار است ملحقمان شود ببیند و شاید خاطرش کمی آزرده گردد...هرچند مطمئنا گذشته مان ملاک آینده مان نیست اما مطمئنا آزارشان نیز در خور زندگیمان نیست. برگشتیم که بنویسیم چون اینروزها بد جور دلمان خواست.نوع ادبیات انتخابی کنونی نیز همینجوری الکی الکی پیش آمدمان شده.می نویسیم...